Όταν ο πλούτος των θαλασσών γίνεται ανάμνηση

Σκηνή 1: Στέκεσαι με την πλάτη στη στεριά, το νερό φτάνει ως τη μέση σου και αγναντεύεις τον μπλε ορίζοντα. Το χέρι σου ακουμπάει την υδάτινη επιφάνεια και ταλαντεύεσαι, ακολουθώντας τον σαγηνευτικό ρυθμό της θάλασσας. Δεν υπάρχει τίποτα άλλο. Μόνο εσύ και το μπλε. Βουτάς και για λίγες στιγμές μοιάζει να πετάς μέσα σ’ έναν μυστήριο κόσμο.




