Επικαιρότητα και Νέα Kοινωφελών Οργανισμών

klimaka

Την περασμένη Παρασκευή (23/3) μια νεαρή στην Κύπρο βρέθηκε νεκρή στο σπίτι της και ο θάνατος της φέρεται να αποδίδεται σε αυτοκτονία. Ο θάνατος της Έλενας έδωσε αφορμή για να έρθει στο φως της δημοσιότητας μια ακόμη ιστορία που αναδεικνύει τα λανθασμένα αντανακλαστικά μίας κοινωνίας σιωπηλής, αδιάφορης και, τελικά, ένοχης.

Η Έλενα μεγάλωσε σε διάφορες ανάδοχες οικογένειες  λόγω της ακαταλληλότητας της μητέρας της. Σε μία από αυτές, ο θετός πατέρας της και ιερέας την κακοποιούσε σεξουαλικά ενώ σωματική και λεκτική βία ασκούσε σε βάρος της και η μητριά της. Το αρμόδιο Γραφείο Ευημερίας ενώ ενημερώθηκε για την κακοποίηση δεν προέβη σε κάποια ενέργεια και αμέλησε να προβεί σε εξέταση και ψυχολογική εκτίμηση και υποστήριξη του παιδιού. Αν και τελικά απομακρύνθηκε από την εν λόγω οικογένεια η μετέπειτα ζωή της Έλενας δεν ήταν εύκολη. Αναφέρεται πως είχε αποπειραθεί 4 φορές να αυτοκτονήσει με αποτέλεσμα να κριθεί απαραίτητη η νοσηλεία της σε ψυχιατρική κλινική. Δε σταμάτησε να διεκδικεί το δίκιο της και δικαιώθηκε επιτυγχάνοντας, αφού ενηλικιώθηκε, τη φυλάκιση του θετού πατέρα της. Μετά την αποφυλάκιση του ο ιερέας επέστρεψε στην εκκλησία και έγινε δεκτός στην κοινότητα, ενώ αντίθετα η Έλενα σταμάτησε τις σπουδές της και  απομονώθηκε. Η κατάσταση άλλωστε, της Έλενας, περιγραφόταν και σε σχετική έκθεση Ιατρικής Πραγματογνωμοσύνης, που συνέταξε ψυχίατρος για την Ιερά Σύνοδο, η οποία και αθώωσε τον ιερέα.

Η δημοσίευση της είδησης του θανάτου της Έλενας ενεργοποίησε τα αντανακλαστικά του Τύπου, συλλογικοτήτων, φορέων και επαγγελματιών. Είναι ευκολότερη η επίρριψη ευθυνών, η έκφραση οδύνης, τα «δυστυχώς» και τα «κατηγορώ», τώρα που δεν βρίσκεται στη ζωή. Γινόμαστε θεατές στο ίδιο έργο, με ευθύνες οι οποίες αποδίδονται εύκολα εκ των υστέρων, χωρίς ωστόσο να λειτουργούν καταλυτικά στην αποτροπή αντίστοιχων περιστατικών. 

Ως Κέντρο για την Πρόληψη της Αυτοκτονίας, αναγνωρίζουμε τους πολλούς και διαφορετικούς παράγοντες που συνέβαλλαν στο τέλος της Έλενας και για εμάς είναι σαφές ότι μία σειρά απλών ενεργειών από τα εμπλεκόμενα μέρη, κοινωνικές υπηρεσίες, επαγγελματίες υγείας, τις δικαστικές αρχές, το σπουδαστικό και κοινωνικό περιβάλλον της, θα μπορούσαν να έχουν σώσει τη ζωή της Έλενας.

Η κλινική εμπειρία και έρευνα αναδεικνύουν ως σημαντικό παράγοντα ευαλωτότητας σε αυτοκαταστροφικές συμπεριφορές, το ιστορικό σεξουαλικής κακοποίησης. Οι πιθανότητες αυξάνονται όταν το θύμα δεν έχει υποστηρικτικό περιβάλλον ή δεν λάβει την κατάλληλη υποστήριξη. Παρ’ όλα αυτά, αυτό δεν σημαίνει πως τα άτομα που έχουν τέτοιες εμπειρίες είναι καταδικασμένα να ζήσουν μια ζωή αιώνιου ψυχικού πόνου που αναπόφευκτα θα τα οδηγήσει στην αυτοκτονία.

Η αδιαφορία και η κακοδιαχείριση των αρμόδιων υπηρεσιών και φορέων, συμβάλλουν στην επιδείνωση της σωματικής και ψυχικής κατάστασης των θυμάτων σεξουαλικής βίας. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, θα πρέπει να θεωρήσουμε δεδομένη την επικοινωνία της Έλενας με επαγγελματίες υγείας, οι οποίοι απέτυχαν να διασφαλίσουν την ψυχική υγεία και τη ζωή της.

Η εκκλησία, προβληματικά ανταποκρινόμενη, όχι μόνο δεν φρόντισε να προστατέψει το θύμα της βίας αλλά λειτούργησε αποκλειστικά επανορθωτικά ως προς το θύτη. Η επίδραση τέτοιων προβληματικών στάσεων στη βιβλιογραφία απαντάται ως «δευτερογενής θυματοποίηση» και μπορεί να προκαλέσει συναισθήματα απελπισίας οδηγώντας το άτομο σε περαιτέρω κοινωνική απομόνωση.

Η «δευτερογενής θυματοποίηση» της Έλενας όμως δεν προκλήθηκε αποκλειστικά από τους αρμόδιους φορείς της περιοχής αλλά και από την ίδια την κοινότητα της. Μια κοινότητα που δε φάνηκε να είναι ιδιαίτερα υποστηρικτική με την Έλενα και τη μετέτρεψε μάλιστα και σε θύτη συκοφαντικής δυσφήμισης ενός φαινομενικά ενάρετου μέλους της κοινότητας. Το στίγμα της σεξουαλικής κακοποίησης είναι δυσανάλογα υψηλό για τα θύματα σε σχέση με το θύτη και λειτουργεί ανασταλτικά στην επανόρθωση του θύματος. Η κοινότητα που έπρεπε να προστατεύσει την Έλενα και να λειτουργήσει υποστηρικτικά σε ένα ευάλωτο μέλος της, αν δεν της επιτέθηκε, έμεινε απαθής και αδιάφορη.

Η αυτοκτονία δεν είναι ένα μοιραίο γεγονός, μπορεί να προληφθεί. Σε αυτή τη βάση, χωρίς κόστος, αλλά με σαφή συναίσθηση της ευθύνης των ειδικών, των αρχών και τελικά, της κοινωνίας, απαιτείται η ανάληψη συγκεκριμένων πρωτοβουλιών για την υλοποίηση ουσιαστικών παρεμβάσεων προστασίας της ανθρώπινης ζωής και αποτροπής τέτοιων άδικων πρόωρων θανάτων.

24ωρη Γραμμή Παρέμβασης για την Αυτοκτονία – 1018

 

Πηγή: ΚΛΙΜΑΚΑ

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Αναζήτηση

Στοιχεία Επικοινωνίας

Βοηθήστε όσους βοηθούν

Επικοινωνήστε μαζί μας μέσω email, τηλεφώνου ή επισκευθείτε μας στην παρακάτω διεύθυνση για να απαντήσουμε σε όλες τις ερωτήσεις σας και να συζητήσουμε οποιοδήποτε θέμα στο οποίο θα μπορούσαμε να σας φανούμε χρήσιμοι.

Διεύθυνση

GoodCause.gr
Φαρών 86, Καλαμάτα, 24100

Email

info@goodcause.gr

Τηλέφωνο

+(30)693-1969-904

 

Εγγραφείτε στο Newsletter μας

Ενημερωθείτε για Νέα, Ειδήσεις και Εκδηλώσεις που αφορούν Κοινωφελής Οργανισμούς και Άτομα που χρήζουν Βοήθειας!